De Italiaanse, die haar vierde Europese titel bijschreef, maakte op die afstand een grote fout. In een makkelijke eerste ronde ging ze onderuit en was het over en uit. “Toen Fontana eruit lag, wist ik dat de kans op goud groot was”, aldus Ter Mors, door de Tsjechische TV omgedoopt tot Termorsova.

Zelfvertrouwen straal je uit

Waar ze zaterdag op de sprint de rust niet wist te bewaren, was dat nu geen enkel probleem voor de 22-jarige Twentse. “Ik bleef ontspannen en ging met zelfvertrouwen het ijs op. Dat straal je uit”, aldus Ter Mors, die in de finale nooit bedreigd werd. “De anderen reden op mij. Of ze bang waren? Ja, ik denk het wel.”

Winnen is belangrijk voor Ter Mors. Je moet een keer winnen om het vaker te kunnen doen. Zelf ziet Ter Mors haar ontspannen manier van rijden als een belangrijke sprong vooruit. “Ik heb nog nooit zo ontspannen een toernooi gereden. Dit geeft veel vertrouwen. Ik wist dat ik sterk schaatste, maar bevestiging is altijd mooi. Daar ga je alleen maar harder van rijden.”

Eén kans

In de superfinale van de drie kilometer moest Ter Mors met éénhonderdste van een seconde de winst aan Fontana laten. Dat prikte. “Ik wilde Fontana minstens één keer verslaan en daarvoor had ik nog één kans”, aldus Ter Mors, die nog een titel te verdedigen had met het team op de aflossing.

Na een zeer spannende race draaide de wedstrijd uit op een gevecht tussen Fontana en Ter Mors. Nederlandse revanche volgde: Ter Mors drukte haar schaats net éénhonderdste eerder over de streep dan de Italiaanse. “Als je een voordeel hebt op de streep, dan moet je die gebruiken”, doelde Ter Mors op haar lange benen.

Het mannenteam zette met een ronde of tien de aanval in en sloeg gelijk een gat met de teams van Rusland, Duitsland en Groot-Brittanië. Niemand kon Nederland, met Niels Kerstholt, Sjinkie Knegt, Christiaan Bökkerink en Freek van der Wart, nog bedreigen.

Het feestje werd door slotrijder Knegt al een halve ronde voor de finish gevierd, met een vuistje naar de Nederlandse supporters. Rusland werd tweede, voor Duitsland.

Vrouwenfinale spannend

De vrouwenfinale was een zeer spannende. Het oranjekwartet kwam van vierde positie en werkte zich langzaam een weg naar voren. Uiteindelijk werd de strijd tussen Nederland en Italië pas op de finish beslist.

Annita van Doorn, Jorien ter Mors en de zussen Yara en Sanne van Kerkhof pakten het goud. Zilver ging naar Italië, voor Hongarije. Het verschil met Italië was zeer klein: 4:15.39 om 4:15.40.

Met het goud voor beide teams zorgde Nederland voor titelprolongatie op deze discipline. Vorig jaar kroonden beide teams zich in Thialf voor het eerst tot Europees kampioen. Eerder op de dag behaald Sjinkie Knegt het kampioenschap bij de mannen en was er zilver voor Niels Kerstholt en Jorien ter Mors.

Fontana wist in de afsluitende drie kilometer wat ze moest doen. De Italiaanse pakte de tussensprint en dat leverde haar vijf punten op. In de laatste rondes sprong ze weg uit het peloton.

Ter Mors achterhaalde haar, maar kwam op de finish éénhonderdste van een seconde tekort voor de winst in de superfinale.

Ter Mors hield de Hongaarse Bernadett Heidum en Veronique Pierron uit Frankrijk achter zich. Klassementsleider Arianna Fontana, die zowel de 1500 als de 500 meter op haar naam schreef, ging in de eerste ronde van de 1000 meter de mist in. Fontana kwam ten val en wist zich daardoor niet te kwalificeren voor de volgende ronde.

Fontana aan de leiding

Met 68 punten blijft de drievoudig Europees kampioene aan de leiding. Ter Mors komt na haar overwinning op de 1000 meter op een puntenaantal van 55. Derde staat de Italiaanse Valcepina met 42 punten, gevold door Heidum (21), Andrea Keszler (13) en Pierron (13).

Yara van Kerkhof, zaterdag nog vijfde op de 500 meter, kwam niet door de eerste ronde van de 1000 meter heen. Ze werd achttiende en eindigde in het klassement als negentiende.

Met de valpartij zat de ploeg, met Yara en Sanne van Kerkhof, Annita van Doorn en Ter Mors, na de wedstrijd geen moment. De bizarre halve finale leverde het Nederlandse viertal eerder een flinke vertrouwensboost op. “Als je op deze teams zo’n gat dicht kunt rijden, dan weet je: ‘Dit was echt goed’”, aldus Sanne van Kerkhof.

Gretig

“Ik dacht meteen: ‘dit meen je niet’”, aldus Van Doorn. De Nieuwegeinse overstuurde bij een inhaalactie en smakte, vroeg in de race, tegen het ijs. “Maar ik werd snel afgetikt en zag dat de snelheid er bij de drie andere meiden gelijk weer in zat. Dat maakte me gretig.”

Met negen ronden te gaan hervond Nederland de aansluiting met Hongarije en Rusland, om even later door te schuiven naar de tweede positie. In de laatste ronde werd Van Doorn, die onverwachts de laatste twee ronden voor haar rekening moest nemen, nog bedreigd door Rusland. “Ik wist dat ze kwam en kon haar mooi blokken. Blijven staan en volle bak naar de finish.”

Kansen afwachten

De finale zondag wordt een hele andere race, verwachten de vier rijdsters. Tegen de teams van Italië, Duitsland en Hongarije start Oranje vanaf vierde positie. “Morgen moet we gewoon inhalen”, aldus Van Doorn. Ter Mors: “Rustig blijven en onze kansen afwachten.”

Na de start op de 500 meter ontstond er onrust in het hoofd van Ter Mors. In de finale viel het startschot voordat de Nederlands kampioene haar starthouding helemaal had ingenomen. Een slechte start was het gevolg en Ter Mors moest genoegen nemen met plek vier. “Ik hield geen ontspanning. Ik liet me opfokken.”

De rust wist Ter Mors niet te bewaren. Bij haar passeerbeweging in de laatste ronde op de Hongaarse Andrea Keszler ging ze de mist in. “Als ik de actie goed opzet is het geen probleem. Ik miste druk op mijn schaatsen, kon geen extra snelheid maken. Inhalen met dezelfde snelheid, dat werkt niet.”

Ter Mors liet door de penalty dure finalepunten liggen voor het klassement, maar staat nog steeds op een podiumplaats. “Het is nog niet voorbij. Morgen zijn er nog twee afstanden.”

Klassement

Titelverdedigster Arianna Fontana deed goede zaken met haar tweede overwinning dit EK. Met 68 punten gaat ze ruim aan de leiding, gevolgd door Martina Valcepina (34 punten), Ter Mors (21 punten) en Keszler (13 punten).

Het team reageerde alert op de valpartij van Annita van Doorn. Een halve ronde achterstand werd opgelopen en in een ronde of vijftien gedicht. In de laatste ronde werd de tweede positie nog bedreigd door Rusland, maar Van Doorn wist de aanval af te slaan en gleed als tweede over de streep.

Met de tweede plaats achter het team van Hongarije verzekerde Oranje (Jorien ter Mors, Yara van Kerkhof, Sanne van Kerkhof en Van Doorn) zich van de finale. Rusland werd derde en greep daarmee naast een finaleplaats. De Nederlandse ploeg is in Tsjechië titelverdediger op deze discipline.

De winst op de sprint ging zoals verwacht naar drievoudig Europees kampioene Arianna Fontana, voor haar Italiaanse teamgenote Martina Valcepina. Ter Mors lag vanaf de start op vierde positie en deed er alles aan een plekje op te schuiven ten koste van de Hongaarse Andrea Keszler.

In de laatste ronde ging Ter Mors binnendoor, maar bij deze actie kwamen zowel de Nederlandse als Keszler ten val. Ter Mors werd door de jury verantwoordelijk gehouden.

Klassement

In het klassement staat Fontana met de dubbele winst duidelijk aan de leiding, voor Valcepina. Ter Mors neemt de derde positie in en heeft daarmee nog steeds een mooie uitgangspositie voor zondag.

Yara van Kerkhof reed een sterke sprint. De 21-jarige Zoetermeerse wist door te dringen tot de halve eindstrijd. Daarin hield ze voormalig Europees kampioene Katherina Novotna achter zich, maar kwam tekort ten opzichte van de latere winnares Fontana en Keszler. Van Kerkhof, die in het individuele toernooi debuteert, eindigde als vijfde.

Met haar zilveren plak verzekerde Ter Mors zich van haar eerste individuele succes. Een jaar eerder leken medailles in eigen huis voor de shorttrackster voor het grijpen, maar uiteindelijk bleef ze individueel met lege handen.Inmiddels heeft ze de sleutel gevonden. “Ontspanning vinden in het schaatsen, dat is voor mij belangrijk. Als ik kan rijden zoals ik in de training doe, dan schaats ik het hardst.”

Moeilijk af te weren

Ondanks haar mooie positie in het klassement wil Ter Mors niet vooruit kijken. “Ik bekijk het per dag en per afstand. Een andere manier heeft geen zin.”

Net als bij de mannen was in de vrouwenfinale lange tijd het oranje/blauw op kop te bewonderen. “Ik had echt het idee dat ik de controle had en kon reageren op wat er gebeurde”, aldus Ter Mors, die de aanval van de Italiaanse titelverdedigster aan zag komen. “Ik ben zo hard mogelijk gaan rijden, maar de aanval van Fontana is moeilijk af te weren. Zo wint ze ook wereldbekers.”

Meer concurrentie

Op de sprint wordt het spannend zaterdag, verwacht Ter Mors. “Op de 500 meter komen er altijd andere rijders naar voren. Er komen nog meer concurrenten bij.” De Nederlands kampioene heeft zin in de kortste afstand. “Deze sport doe je voor de snelheid. Het hangen in de bochten, de kick van de snelheid. Dat voelt gewoon lekker.”