“Dit had er één kunnen zijn, denk je achteraf”, reageerde Ter Mors, die een sterke finale schaatste en even uitzicht op een medaille had. Desondanks keek ze met een goed gevoel terug op de 1500 meter.

De 22-jarige Twentse kwakkelde deze zomer lange tijd met een enkelblessure en miste daardoor veel ijstijd. Na een rommelige halve finale – “ik liet me meeslepen in de acties van anderen” – kon Ter Mors de knop omzetten voor haar finalerace. “Het was een mooie finale, waarin ik mijn ontspanning kon vinden.”

Grootste wintspunt

Met resultaten wilde Ter Mors bij de eerste wereldbeker van het seizoen niet bezig zijn. “Van deze wereldbekers wil ik weer leren, ervaring opdoen om in Sotsji hard te rijden.” Het lukte haar om verder te bouwen op de manier van racen van vorig seizoen. Het grootste winstpunt van deze wedstrijddag.

“Vorig jaar ben ik veel bezig geweest om met ontspanning te schaatsen en de race te rijden als een shorttracker. Rustig blijven tijdens de rit, goede inhaalactie plaatsen en de tijd nemen om de rit te lezen. Zien wat er om je heen gebeurt.”

Jeroen Otter

Bondscoach Jeroen Otter kan zich vinden in de benadering van zijn pupil. Hij hecht weinig waarde aan de nominatie. “Uiteindelijk gaat het daar niet om. Het gaat erom dat je goed schaatst, dat biedt perspectief voor de EK en WK. De ingrediënten om te presteren zijn veel belangrijker dan het resultaat”, aldus Otter, die content was met de vierde plaats van Ter Mors.

“Het had ook een achtste of tweede plaats kunnen zijn. Zo zit onze sport in elkaar. Jorien maakte de juiste acties op het juiste moment.”

Doordat de nadruk voor Ter Mors lag bij ‘lekker schaatsen’, kwam het resultaat en daarmee ook de nominatie een beetje als een verrassing. “Na de berichtjes die ik heb ontvangen besef ik pas dat ik een nominatie binnen heb. Het is een mooie bijkomstigheid.”