Trainingskamp Bormio, èèn week fietsen in de bergen (met als hoogte punt de Stelvio) met daarnaast èèn keer per dag shorttrack training op het ijs.

 

 

 

 

 

Na inmiddels 5 weken is mijn enkelblessure nog niet aan de betere hand. Toch heb ik met Jeroen (bondcoach) besproken om mee te gaan op dit trainingskamp en me alleen te richten op het fietsen. Daar ga je dan met racefiets en mountainbike opweg naar Bormio, Italie.

De eerste fietstocht, de Stelvio op. Naja bijna op. Vlak voor de top naar links 5 km afdalen, weer omhoog, Stelvio af en klaar. Valt toch even tegen als je van het vlakke Nederland komt. De middag/avond is ijstraining, voor mij betekende dat mountainbiken en wat downtime.

Na dag een was voor mij de lol er af. Mijn enkel gaf veel reactie van het klimwerk en ik moest mij eerste fiets training op dag 2 vroegtijdig staken. Geen Stevio op, afdalen andere kant, op en weerterug afdalen naar huis. Dat viel even rouw op me dak. Had graag al het fietsen willen doen, maar me lichaam geeft aan; ‘Dit kan nog niet’ en daar moet ik naar luisteren.

Met een geheel aangepast schema met fietsen op de mountainbike/racefiets, weinig bergen, licht verzet heb ik toch aardig wat trainingen kunnen doen.

Gefrustreerd, maar toch met een goede trainingsarbeid verliet ik Bormio met gemengde gevoelens. Hoe nu verder? Die enkel moet beter, ik wil duidelijkheid over de situatie.