De laatste twee weken van mei stonden in het teken van mijn eerste trainingskamp van het zomerseizoen. Zomer??? Tussen de sneeuw in de bergen bevonden we ons in Erzurum (Turkije) op het ijs.

Het hotel ligt op een mooie locatie in de bergen, naast de skipiste. Dit betekende wel voor ons dat we op de mountainbike naar de ijsbaan moesten. Nou was naar de baan het punt niet, bergje af, zonder te trappen was de ijsbaan te bereiken in 7 min. Echter moest je deze weg ook weer terug na de training. Berg op, 200m stijgen, 30min klimmen, dus Cooling down??? Dat laten we maar achterwege, gewoon een extra training.

 

Schaatsen was het hoofddoel van ons trainingskamp. Elke dag een uur en drie kwartier het ijs betreden. Techniek verbeteren, materiaal testen staan voorop.

Wennen was het echter niet voor mij. Ik had het gevoel te starten waar ik het seizoen ben geëindigd. Het voelde goed en heerlijk om weer te schaatsen.

 

Naast het schaatsen was de mountainbike onze grote vriend. Elke dag naar de ijsbaan en terug was niet alles. Ik heb mooie tochten van 2-3uur gemaakt door de bergen, over de sneeuw, door de modder en weer terug. Genieten dat mountainbike, vooral het downhillen is waar je voor omhoog klimt. Gaaf om te doen. Afgezien van de laatste fietstraining. Deze eindigde in een valpartij met een gekneusde enkel. 40min afzien om terug bij het hotel te komen, maar mede dank zij Wim, die mij heeft opgeduwd ben ik terug gekomen in het hotel. Over en uit met het trainingskamp voor mij. Helaas een dagje te vroeg.

 

Ik kijk wel terug naar een heel mooi geslaagd kamp. Mooie accommodatie, goede trainingsfaciliteiten. Misschien komen we hier nog eens terug.