EK shorttrack was een rollercoaster van emoties. Vrijdag beginnen de emoties, het weekend start met de 1500m en de kwart finale relay. Een betere start van het toernooi had ik me niet kunnen wensen. Ik reed een sterke finale rit en pakte Fontana bijna op de streep. Super tevreden was ik met zilver op deze afstand. Met de relay plaatsten we ons voor de halve finale op zaterdag.
Zaterdag
Sprinten geblazen vandaag. Ik sta op scherp en heb er erg veel zin in. Merk dat het zelfvertrouwen er is in de race en dat de snelheid goed loopt. Kom maar op in die finale. Ik wil weer een medaille. Misschien wel iets te graag. Ik ben er niet helemaal bij in de rit, te gespannen. Kom niet in me slag en maak een domme in haal actie. Alles of niks. Niks dus. Niet erg slim al je punten kan pakken en die laat liggen. Het is tenslotte een allround toernooi. Reset, morgen beter. Nu eerst de halve finale relay.
Relay semi
Vrij vroeg in de race gaat het mis. Een valpartij voor ons. Rap aan tikken en weer door, snelheid maken, aflossen en ritme weer op pakken. PUFF stressen, in me hoofd zag ik even een kranten kop voor bij flitsen; ‘Titel verdedigers uitgeschakeld door val’. Nee dit mag niet gebeuren. Alle zeilen bijzetten en ‘gaan met die banaan’. Gelukkig weten we de klus te klaren en het gat dicht te rijden. Morgen in die finale om onze titel te verdedigen.
Slot dag
Twee afstanden met 34 punten te gaan. I’m ready to rock and roll. Ontspannen stap ik de ijsbaan in, klaar om de fout van gisteren in de 500m finale recht te zetten. Na de heat van de 1000m ligt Fontana uit de race voor de 1000m, een valpartij schakelt haar uit. ‘Dit is goed’, denk ik bij me zelf. Deze kans mag ik niet laten lopen.
De finale rij ik van kop af aan. Ik voel me sterk, voel dat ik de controle heb.. Komt daar iemand buiten om, nog even een tandje er bij. Laatste twee rondes. Alles geven. Finish…. Yes Yes Yes GOUD…. Hebbe…
3000m superfinale
Het is nog mogelijk. Als ik alle punten pak in de superfinale wordt ik Europees kampioen. Fontana is te verslaan?ja?nee?ja?nee speelt er in me hoofd om. Na negen ronden is het duidelijk. Fontana pakt de 5 punten en ik kan alleen nog maar zilver veilig stellen en proberen deze superfinale te winnen. Na een goede slot ronde weet ik een mooie finish er uit te persen, maar net niet genoeg voor de winst, een honderdste, Fontana 1, ik 2.
Finale relay
Onze titel verdedigen, dat is wat we willen. Van achter uit zullen we de race moeten rijden, ontspannen, controleren. Laat je niet gek maken is de opdracht die we mee krijgen van Otter. Zo ge zegt zo gedaan. Start positie vier. Weinig kans om een plekje te winnen bij de start dan maar inhalen. Dat lukt goed. We houden de focus en wachten af op de goede momenten. Laatste 2 rondes. Ik lig nog op kop. Snelheid maken, kijken, blokken… shit Fontana komt er tocht langs. Kop er bij houden. Diep de bocht in en finish… WOEHOE ik pak der op de streep. EUROPEES KAMPIOEN!!!
WE DID IT AGAIN!!!


