Op zaterdag miste Ter Mors het podium bij het shorttrack. Dat kwam hard aan. “Het shorttrack is belangrijker voor me. Ik ben daar al vier jaar elke dag mee bezig. Het langebaanschaatsen doe ik pas anderhalf jaar”, zei ze. ”Ik had de gouden medaille van vandaag graag ingeruild voor een shorttrackmedaille.”

Verrassing

“Ik had gisteren het gevoel dat ik alles verloren had. Alles waar ik vier jaar voor had gewerkt”, vertelde Ter Mors. ”Maar ik wist ook dat ik niet al die tijd zo hard gewerkt had om bij de pakken neer te gaan zitten.”

En dus stond Ter Mors vol goede moed aan de start van de 1500 meter langebaan. Dat ze aan het eind van de dag met de eerste tijd op het scorebord stond, verbaasde haar. ”Dit komt als een verrassing”, zei ze. ”Ik ging voor een medaille en dat het goud is, is geweldig.”

Emotie

Toen duidelijk was dat ze gewonnen had, kwam er veel emotie los bij Ter Mors. Dat was voor een deel de frustratie van het verlies op de shorttrackbaan, maar ook de herinnering aan haar vader die afgelopen zomer overleed. ”Het was een zware zomer voor me. Dus ik ben blij dat ik dit gedaan heb.”

Ze vierde haar overwinning alleen op het middenterrein, al kwam de teleurgestelde zilveren-medaillewinnares Wüst haar meteen feliciteren. Haar coach Jeroen Otter zat koeltjes op de tribune. “Moet ik dan als coach naast haar gaan springen?”, vroeg hij zich hardop af.

Spelen nog niet geslaagd

Met het goud zijn de Spelen van Ter Mors nog niet geslaagd. “We zijn er nog niet. Ik hoop zeker nog met een shorttrackmedaille naar huis te gaan.”

Ter Mors was zich bewust van haar bijzondere prestatie. “Ik begrijp wel dat het niet de gewoonste zaak van de wereld is dat iemand zomaar goud wegkaapt hier”, erkende ze, maar het brengt haar niet aan het twijfelen over haar toekomst binnen het shorttrack. Dat blijft haar hoofdsport.

“Volgend jaar zal ik in ieder geval ook nog langebanen. Daarna zien we wel weer verder”, zei ze. Zelfs een dik betaald contract bij een langebaanploeg zal haar niet van dat idee af kunnen brengen.