Voor Ter Mors, van origine shorttrackster, is het schaatsseizoen al enige tijd onderweg. Samen metbondscoach Jeroen Otter en de rest van de shorttrackselectie werkte ze al twee wereldbekerwedstrijden af in Azië, waar ze op de 500, 1000 en 1500 meter shorttrack kwalificatie voor de Winterspelen van Sotsji wist veilig te stellen.

“Na die wereldbekerwedstrijden stond ik er vooral mentaal beter voor”, refereert Ter Mors aan haarbewogen zomer waarin ze na een lang ziektebed haar vader verloor. “Ik heb daar weer meer plezier, meer ontspanning en vooral meer rust in mijn hoofd gevonden. Dankzij die wedstrijden in Azië kwam het zelfvertrouwen weer bij me terug. Maar nogmaals, vooral ook de rust.”

Gevoel

De kersverse Nederlands kampioene op de schaatsmijl is nu een kleine drie weken terug in Nederland en is pas sindsdien met de langebaan bezig. “En niet eens elke dag. De afgelopen week heb ik in totaal vier keer op de langebaan gestaan. Maar ik train natuurlijk wel.”

“En in normale weken train ik ook altijd wel twee keer in de week op de langebaan. Hoewel dat eigenlijk alleen voor het gevoel is. Ik haal mijn kracht uit het shorttrack.”

Wat dit voor de rest van het weekeinde betekent, durft Ter Mors nog niet te zeggen. “Zaterdag is het weer een hele andere afstand”, aldus Ter Mors, die zich voor Sotsji hoopt te plaatsen op zeven afstanden (1500m, 3000m, ploegenachtervolging op de langebaan en 500m, 1000m, 1500m en relay bij het shorttrack.

“We zien wel wat er dan gaat gebeuren. Maar ik zal ook zeker proberen dan te winnen”, doelt ze op de drie kilometer. Ter Mors weigert echter al te veel waarde te hechten aan haar winst op de 1500 meter. “Het is nu oktober en laten we wel wezen. De echte prijzen worden pas in februari verdeeld.”

Ter Mors snelde in Thialf naar een tijd van 1.55,88 en bleef Lotte van Beek en Ireen Wüst voor. Otter, bondscoach van de Nederlandse shorttrackers, was verrast over de snelle tijd van zijn pupil. ”Voorafgaand aan de wedstrijd dachten we dat de winnende tijd rond de 1,58 zou zijn. Zelf dacht ik aan een 1,56, maar ik zat er dus naast”, aldus Otter.

De aandacht van Ter Mors ligt nog steeds bij het shorttracken en ze had zich niet speciaal voorbereid op de KPN NK Afstanden. ”Ik heb haar deze week een keer zien trainen op de langebaan en in totaal heeft ze deze week zes getraind. Dertig minuten op het shorttracken en dertig minuten op het langebaanschaatsen. Het klinkt lullig, maar zo gaat het.”

Otter denkt dat zijn pupil de komende dagen nog meer medailles in de wacht kan slepen. De 1000 en 1500 meter zijn haar afstanden. ”Ook op de drie kilometer kan ze uit de voeten en die ligt haar technisch gezien beter. Bij de start valt de meeste winst te halen voor Jorien. Natuurlijk kan het nog beter. Dan moet ze meer op snelheid gaan trainen.”

Ingrediënten

Otter weet dat het een redelijk unieke prestatie is dat een shorttrackster de overstap naar de langebaan er zo makkelijk doet uitzien. “Zij maakt het makkelijk. Maar de ingrediënten zijn heel simpel: ze traint hard en wil zich elke dag verbeteren.”Ter Mors plaatste zich met haar Nederlandse titel ook voor de Essent ISU World Cups in Calgary en Salt Lake City, maar dan zal ze in Turijn en Kolomna zijn voor World Cups shorttrack. “Dat was nooitin frage“, stelt Otter. De coach zegt dat zijn pupil wel aanwezig zal zijn bij de vierde Essent World Cup langebaan, in Berlijn.

Achter haar reed Lotte van Beek, ook in een persoonlijk record, naar de zilveren medaille in een tijd van 1.56,11. Opvallende derde was Ireen Wüst. De titelverdedigster reed 1.56,37 en gaf daarmee bijna een halve seconde toe op Ter Mors.Marrit Leenstra werd in 1.56,83 vierde en Jorien Voorhuis tekende met 1.58,67 voor de vijfde plek. Beide rijdsters hebben daarmee in principe een ticket voor de eerste Essent ISU World Cups binnen.

Over de races met haar teamgenotes op de aflossing was de 23-jarige kopvrouw zondag zeer te spreken. Het team scherpte in de halve finales het Nederlands record aan en won vervolgens de B-finale. “De snelheid is aanwezig, we hadden goede wissels, waren scherp en reden goede lijnen”, analyseert Ter Mors tegen schaatsen.nl.

Met de vijfde plaats in het wereldbekerklassement heeft de ploeg uitzicht op een klassering in de top acht, noodzakelijk voor kwalificatie voor Sotsji, bij de olympisch kwalificatietoernooien (OKT) in Turijn en Kolomna begin november. “Rianne en Lara (De Vries en Van Ruijven, red.) hebben de aansluiting gevonden en dan zie je dat je een stap voorwaarts maakt”, constateert Ter Mors. “We kunnen weer meedoen om de prijzen.”

Koreaanse trein

Na het brons op de 1500 meter vorige week in Sjanghai, lukte het Ter Mors zondag niet om nog een plak toe te voegen aan haar erelijst. Op de kilometer moest ze haar hoofd buigen voor een Zuid-Koreaanse trein met twee wagons, die over haar heen denderde. “Op het moment dat Shim langs komt, moet je mee. Maar ik had niet de power om helemaal aan te sluiten en dan vliegen ze aan alle kanten langs”, kijkt Ter Mors, die dit weekeinde op alle afstanden minimaal de kleine finale bereikte, terug.

Met drie individuele kwalificaties voor de Winterspelen op zak ligt Ter Mors op schema, ondanks de moeizame zomer die ze doormaakte na het overlijden van haar vader en de vraagtekens die ze zelf bij haar vorm zette voor vertrek naar Azië. “Ik wist dat het fysiek wel goed zat, maar als het mentaal niet loopt dan kan je het fysiek ook niet laten zien. De twee dingen moeten samen vallen om goed te presteren.”

Volgens plan

Doordat Ter Mors individueel al voldaan heeft aan de Nederlandse eisen van NOC*NSF, kan ze zich bij het OKT richten op het binnenhalen van startplaatsen voor Nederland (top 32) en de aflossing. “Het loopt volgens plan”, constateert de Twentse tevreden. “Na het OKT is het zaak om me te plaatsen voor de Spelen op de langebaan. Daarna trainen en pieken in Sotsji.”

Na thuiskomst zal ze eerst even de tijd nemen om uit te rusten van acht dagen racen in elf dagen tijd. “Even relaxen en dan weer verder gaan in dit traject”, aldus Ter Mors, die haar schaatsen een paar dagen niet zal aanraken. Over twee weken staat ze alweer aan de start van de KPN NK Afstanden op de 400-meterbaan. In de voorbereiding blijft ze vast houden aan haar shorttrackbasis. “Ik zal één of twee keer op de langebaan trainen. Niet veel meer, denk ik.”

Jorien ter Mors, Yara van Kerkhof, Rianne de Vries en Lara van Ruijven lieten in de Koreaanse metropool, ondanks het missen van de finale, een sterk staaltje zien. Het viertal zegevierde in de B-finale door van start tot finish de leiding te nemen. Ze hielden Hongarije, Japan en de Verenigde Staten achter zich.

Eerder op de dag scherpte de ploeg al het Nederlands record aan. De vrouwen moeten het in Seoul doen zonder de ervaren Sanne van Kerkhof, die thuis herstelt van een rugblessure.

Ondanks de nieuwe samenstelling van de ploeg steeg het team in het wereldbekerklassement naar plaats vijf, belangrijk met het oog op de Winterspelen in Sotsji. Bij de olympisch kwalificatietoernooienbegin november heeft het team een notering in de top acht nodig om zich te plaatsen voor Sotsji.

Zware loting

De Nederlandse mannen troffen een zware halve finale. Lange tijd streed de ploeg, zonder de geblesseerde Sjinkie Knegt, om de topposities. Maar in de laatste twee rondes moesten Niels Kerstholt, Freek van der Wart, Daan Breeuwsma en Christiaan Bökkerink de teams van de VerenigdeStaten en Canada laten gaan.

In de B-finale vocht Nederland met de thuisploeg om de zege. Uiteindelijk gleed Zuid-Korea tweehonderdste van een seconde eerder over de streep dan slotrijder Breeuwsma. Het leverde de ploeg de zesde plaats op. Door de twee opeenvolgende B-finales is Nederland op de wereldranglijst gezakt van de tweede naar de vijfde plaats.

Goud

In eigen huis zegevierden de Koreaanse vrouwen, voor wereld- en olympisch kampioen China. Bij de mannen ging het goud naar de regerend wereld- en olympisch kampioen Canada. Tweede werd de Amerikaanse ploeg, voor de Britten.

Jorien ter Mors, Yara van Kerkhof, Rianne de Vries en Lara van Ruijven lieten de klok na 3000 meter stoppen op 4.09,984.

Daarmee was het viertal ruim sneller dan het nationale record (4.11,713) dat in 2012 op het snelle ijs van de Olympic Oval in Calgary werd geschaatst. Destijds met Sanne van Kerkhof, die nu geblesseerdthuis zit, in plaats van De Vries in het team.

Ondanks de snelle tijd kwam de vrouwenploeg tekort voor een finaleplaats. In de laatste rondes moest Oranje de teams van Canada en China laten gaan. Later op zondag komt Nederland nog in actie in de B-finale.

Ter Mors schaatste een sterke halve finale. In de eerste bocht hield ze de concurrentie handig achter zich, waarna ze zich vrij eenvoudig verzekerde van een plaats bij de beste acht. Een ronde later bleek een plek in de eindstrijd te hoog gegrepen.

Met de tweede plaats in de B-finale en de zesde plaats in het afstandsklassement toonde Ter Mors vormbehoud. Voor Ter Mors is het de tweede afstand waarop ze zich verzekerd van een olympische kwalificatie. Vorige week voldeed ze op de 1500 meter met brons al aan de nationale eisen van sportkoepel NOC*NSF.

Van Kerkhof

Yara van Kerkhof was de tweede Nederlandse vrouw in de B-finale van de sprint. Eerder op de dag verdedigde Van Kerkhof in de halve finale vakkundig haar tweede plaats, daarmee hield ze de winnares van olympisch zilver in Vancouver Marianne St. Gelais van zich af. Met een plek in de top acht bevestigde Van Kerkhof haar olympische nominatie op de sprint.

Over twitter kreeg de jongste Van Kerkhof de felicitaties van zus Sanne, die thuis in Heerenveen geblesseerd de verrichtingen van haar ploeggenotes volgt. “Super trots op mijn zussie”, schreef Van Kerkhof. “Kleine zusjes worden groot! #mijnheld.” Sanne van Kerkhof vloog eerder deze week naar huis om te herstellen van een rugblessure.

Druk programma

Ter Mors werkte in Seoul een vol programma af. Ze kwam zaterdag in het maximale aantal races, zes stuks, in actie. De 23-jarige Twentse bereikte twee uur eerder al de B-finale op de 1500 meter en eindigde op die afstand als zevende.

De overwinning bij de vrouwen ging naar wereldkampioene Meng Wang. Zij zegevierde voor ploeggenote Keixin Fan en vijfvoudig Europees kampioene Arianna Fontana.