Ter Mors won op de 1000 meter haar heat en wist met de snelste tijd van de dag als beste rijder door te dringen tot de kwartfinales. Ook op de 1500 meter was de 21-jarige Twentse de sterkste in haar race. Ze hield de Chinese Jinarou Li en de Koreaanse Dam Min Kim achter zich.

Sjinkie Knegt

Knegt verzekerde zich op dezelfde afstanden van het hoofdtoernooi. Op de 1000 meter verschalkte de Fries Olympisch kampioen Charles Hamelin op de finishlijn met drieduizendste van een seconde. Hamelin pakte bij de wereldbeker in Saguenay goud op deze afstand. Op de 1500 meter eindigde Knegt als tweede.

Van Doorn en Kerstholt kwalificeerden zich op de sprint voor de kwartfinales. Kerstholt was daarbij afhankelijk van een snelle derde tijd, Van Doorn gleed achter de leider in het wereldbekerklassement, Martina Valcepina, als tweede over de finish. Freek van der Wart zorgde op de 1000 meter voor het zevende individuele startbewijs voor de Nederlandse ploeg.

De Katherine Reutter, die al twee 1500 meters op haar naam schreef, wist op de 1000 meter niet rechtstreeks door te dringen tot de hoofdronde. De Amerikaanse kan zondag in de herkansingen alsnog proberen kwalificatie af te dwingen.

Aflossingsploeg

Beide Nederlandse aflossingsploegen zijn doorgedrongen tot de halve eindstrijd. De Nederlandse mannenploeg eindigde in de voorrondes als tweede, achter het Chinese team en voor de ploegen van Japan en Italië. Daarmee verzekerden Niels Kerstholt, Sjinkie Knegt, Daan Breeuwsma en Freek van der Wart zich van een plek bij de laatste acht.

De vrouwenploeg eindigde als derde achter de Koreaanse en de Italiaanse ploeg. Jorien ter Mors, Annita van Doorn en de zusjes Van Kerkhof drongen als tijdsnelste door tot de halve finales, die zaterdag worden verreden. Het Amerikaanse team wist zich door een val niet bij de laatste acht te scharen.

De trofeeën worden maandag 12 december tijdens het Sportgala uitgereikt.

De Jong

De Jong dankt zijn nominatie aan zijn twee gouden plakken op de WK afstanden; de stayer won zowel op de 5000 als 1000 meter in Inzell.

De 35-jarige Leimuidenaar van de BAM-ploeg krijgt concurrentie van turner Epke Zonderland en degenschermer Bas Verwijlen.

Statistisch gezien maakt De Jong een uitstekende kans op de titel; sinds 1951, toen de trofee voor de eerste keer werd uitgereikt, ging liefst zeventien keer een schaatser met de titel aan de haal.

Wüst

Bij de vrouwen maakt onder anderen Wüst kans op het prestigieuze beeldje.

De 25-jarige Brabantse beleefde een uitermate succesvol jaar; zo won ze zilver op de EK allround, goud op de WK allround en won ze twee afstanden (1500 en 3000 meter) bij de wereldkampioenschappen. Bij diezelfde WK afstanden tekende Wüst bovendien voor zilver op zowel de 1000 meter als bij de ploegenachtervolging.

Wielrenster Marianne Vos en zwemster Ranomi Kromowidjojo maken eveneens kans op de titel ‘Sportvrouw van het Jaar’.

Shorttracksters

De meest opvallende naam tussen de genomineerde sportploegen is de vrouwelijke shorttrackequipe. De ploeg won goud op de EK én verrassend een zilveren plak op de aflossing bij de WK.

Om in de voetsporen te treden van het Nederlands elftal, dat vorig jaar de trofee ophaalde na een verloren finale bij het WK voetbal, moeten de shorttracksters meer stemmen krijgen dan de honkballers (wereldkampioen) en de vrouwelijke zwemestafetteploeg (goud op de 4×100 meter op de WK).

“Het draait hier echt om de sport en dat is goed om te merken”, was Juffermans, die jarenlang het boegbeeld was van het Nederlandse shorttrack en deelnam aan twee Olympische Spelen, lovend over de KNSB, TIGsports en de betrokkenheid van de gemeente Dordrecht.

De voormalig shorttracker en marathonschaatser hoefde over de vraag of hij toernooidirecteur van het evenement wilde worden dan ook nauwelijks na te denken.

Doet me denken aan Nagano

Bondscoach Jeroen Otter ziet het toernooi in de nieuwe ijshal van de Sportboulevard in Dordrecht wel zitten. “Het is een mooi complex. Met die ronde bol doet het me denken aan de Olympische hal van Nagano.” Otter heeft er alle vertrouwen in dat er in Dordrecht een spektakel kan worden neergezet.

“Bij de laatste wereldbeker in Canada kon ik alleen met handgebaren en kleurencombinaties de rijders duidelijk maken wat ik bedoelde. Het is moeilijk communiceren als het helemaal vol zit, maar ik hoop dat het hier straks hetzelfde is.”

Sport met potentie

Voor de organisatie is de KNSB voor het eerst met een extern bureau in zee gegaan. “Wij geloven in shorttrack”, aldus Niels Markensteijn van TIGsports, dat haar sporen verdiende in de golfwereld met onder andere de organisatie van het KLM Open. “Het is een sport met veel potentie.”

In het ijsstadion in Dordrecht is slechts ruimte voor 800 toeschouwers en dat is niet voldoende vinden de KNSB en TIGsports. Daarom wordt er een extra tribune met 1300 zitplaatsen geplaatst. “We willen een mooie entourage, een mooie sfeer neer zetten rond een sport die al zoveel van zichzelf heeft.”

Snel en spectaculair

In de hal komt een groot scherm van 5 bij 15 meter en zal een DJ zorgen voor entertainment. “Dat past bij deze sport”, vindt Markensteijn. “Shorttrack is zo snel, zo spectaculair. Dat gaan mensen straks in februari in grote getale meemaken.”

Voor de wereldbekerfinale van vrijdag 10 tot en met zondag 12 februari in Dordrecht zijn vanaf 2 december kaarten te bestellen via schaatsen.nl

Een jaar na de Olympische Spelen in 2014 in Sotsji wil de bond met een WK in eigen land meeliften op de aandacht rond de sport in het Olympisch seizoen. “Een medaille in Rusland is zeker niet ondenkbaar”, aldus Wilf O’Reilly, disciplinemanager shorttrack van de schaatsbond. “Dat hebben we afgelopen jaar aangetoond met medailles in de wereldbeker en het zilver van het damesteam bij de wereldkampioenschappen.”

Enthousiast publiek

In haar ambitie om het WK over vier jaar binnen te halen, hangt veel af van de wereldbekerfinale die van 10 tot en met 12 februari in Dordrecht wordt georganiseerd. “Een volle hal met enthousiast publiek, de aandacht van televisie en andere media, dat zijn dingen die bij de ISU (Internationale Schaatsunie, red.) zeker een rol spelen”, verwacht bondscoach Jeroen Otter.

Ondanks dat het nog even duurt, ziet de 21-jarige Yara van Kerkhof zichzelf wel acteren op het WK van 2015 en is ze enthousiast. “Een wedstrijd in eigen land is altijd mooi, dat hebben we wel gemerkt met de Europese kampioenschappen in Thialf afgelopen seizoen. Het is mooie promotie voor onze sport.”

In stadion kijken

“Het WK in 2015? Dan kan ik mooi in het stadion komen kijken”, was de eerste reactie van Niels Kerstholt. De 28-jarige Utrechter ging er deze zomer even tussenuit en sloot zich pas in de tweede helft van het zomerseizoen weer aan bij de nationale selectie in Heerenveen.

“Ik wil er tot en met Sotsji bij zijn en dit had ik even nodig. Anders ben je je drie jaar lang alleen maar door de trainingen en wedstrijden aan het heen duwen.”

Ondanks dat Kerstholt er tegen die tijd niet meer bij zal zijn, kan hij het initiatief wel waarderen. Al maakte de shorttracker wel een kanttekening. “Als je de sport groter en breder wilt maken is breedtesport, naast topsport, heel belangrijk. Het moet een samenspel zijn tussen die twee.”

De 21-jarige schaatsster pakte de winst, voor Annita van Doorn en Sanne van Kerkhof. Daarmee is het eerste succes van vandaag voor Ter Mors al binnen. “Het voelt een beetje raar. We rijden nu maar één rit en dat is normaal gesproken wel anders. Maar het is mooi dat ik de titel pak.”

Focus op drie kilometer

Waar shorttrack voor Ter Mors altijd het belangrijkste is, zijn de rollen vandaag voor het eerst omgedraaid. Ter Mors dook begin oktober onder de gestelde limiettijd voor kwalificatie voor het afstandskampioenschap op de langebaan. “Mijn focus ligt vandaag op de drie kilometer. Dan is het wel apart om eerst nog om een shorttracktitel te rijden, maar het is goed voor de sport.”

Voor haar debuut bij een titeltoernooi op de 400-meterbaan heeft Ter Mors nog even de tijd. De shorttrackster zal vandaag even na vieren in actie komen. “Ik heb ruim de tijd om me voor te bereiden. Even naar huis en nog even rusten.”

Ontspannen schaatsen

Dat Ter Mors al een race in de benen heeft, ziet ze niet als een probleem. Als shorttrackster is ze niet anders gewend. Ook met de omschakeling naar klapschaatsen heeft de Twentse weinig problemen. “In de warming up zoek ik even het goede gevoel op en dat neem ik mee in de wedstrijd. Voor mij is het belangrijk dat ik ontspannen schaats en mijn slagen afmaak.” Over haar wedstrijdtactiek wil Ter Mors zich niet uitlaten. “Ik heb samen met Jeroen (Otter, red.) wel wat dingen besproken, maar dat hou ik nog even voor mezelf.”

Vanaf elfjarige leeftijd draaide Ter Mors haar rondjes op de shorttrackbaan. Bij de Nederlandse shorttrackselectie stapte ze voor het eerst op klapschaatsen. “Ik heb weinig ervaring met langebaanwedstrijden. Met shorttrack weet ik precies hoe hard ik moet schaatsen voor een rondje 9,5 (seconden, red.). Maar nu voel ik het verschil niet tussen een 31-er of 33-er.”

Teveel ontspanning

En dat was precies wat haar in het eerste deel van haar drie kilometer opbrak. “Na de eerste ronde ontspande ik teveel, dan schiet de rondetijd omhoog. Anders win je in het begin van de race zo één tot twee seconden”, was Ter Mors kritisch over haar prestatie.

Toch moest haar persoonlijke toptijd er in haar derde drie kilometer opnieuw aan geloven. In het Thialfstadion snelde de Twentse naar een tijd van 4.13,75. “Een mooie prestatie”, vond Ter Mors. “In het tweede deel pak ik het goed op, die was supervlak.”

Twee seconden harder

In de kwalificatierace begin oktober maakte ze exact dezelfde fout. Dat het niet lukte om de eerste rondes anders aan te pakken, daar baalde Ter Mors van. “Wat energie betreft maakt het niet veel uit, nu moet ik in de tweede helft versnellen. Rij je twee seconden harder, dan plaats je je voor de wereldbeker.”

Voor Ter Mors, die zich zaterdag ook verzekerde van de Nederlandse shorttracktitel op de 1000 meter, was het NK een mooie ervaring. “Er is meer aandacht voor dit NK dan voor de shorttrackwedstrijden. Voor het publiek ben ik niet bekend, maar mijn ploeggenoten heb ik wel gehoord. Het is leuk dat ze mij hier komen aanmoedigen.”

Passen in shorttrackschema

Voor de Twentse, die vorig seizoen Europees kampioen werd en zilver pakte bij de WK met de vrouwenploeg op de aflossing, smaakt het uitstapje naar de langebaan naar meer. Over de invulling heeft ze echter nog niet nagedacht. “Dat is nog onduidelijk. Het moet allemaal wel passen in mijn shorttrackschema en dat is lastig”, aldus Ter Mors, die zich de komende weken met de nationale shorttrackploeg voorbereidt op de wereldbekerwedstrijden begin december in Azië.

De mannenploeg eindigde als tweede, achter wereldrecordhouder Groot-Brittanië. Daan Breeuwsma, Niels Kerstholt, Sjinkie Knegt en Freek van der Wart verzekerden zich daarmee van een plek bij de acht beste ploegen.De Nederlandse vrouwenploeg zette na een val in de eerste meter van de race een spectaculaire achtervolging in op de teams van China en Japan. “Dat was mooi om te zien. Ze reden gewoon een gat dicht van drie seconden”, aldus bondscoach Jeroen Otter.Uiteindelijk kwam de ploeg in de laatste rondes toch tekort. Jorien ter Mors, Annita van Doorn en de zusjes van Kerkhof eindigden als derde. Via een snelle derde tijd dwong het Nederlandse viertal alsnog een plek af in de halve eindstrijd.

Sanne van Kerkhof, Jorien ter Mors, Sjinkie Knegt en Niels Kerstholt kwalificeerden zich op twee afstanden, terwijl Annita van Doorn en junior Christiaan Bökkerink beide één startbewijs in de wacht sleepten.

Van Kerkhof

Van Kerkhof had afgelopen weekend bij de start van het wereldbekerseizoen nog de herkansingsrondes nodig om door te dringen tot de finalerondes, maar dit keer waren twee optredens in de kwalificaties voldoende voor een dubbel startbewijs.

Op de 1000 meter werd Van Kerkhof gehinderd en kreeg daarvoor een toevoeging van de jury. Op de 500 meter was een tweede plaats achter Martina Valcepina voldoende.

Ter Mors

Naast Van Kerkhof wisten ook Jorien ter Mors, Annita van Doorn en Niels Kerstholt door te dringen tot de kwartfinales op de sprint.

Op de 1500 meter reed Ter Mors met de winst overtuigend naar de halve finales.

Knegt

Sjinkie Knegt, in Salt Lake City vierde op de 1500 meter, kwalificeerde zich vrijdag op deze afstand voor de finalerondes door een tweede plaats achter de Zuid-Koreaan Da Woon Sin.

Op de 1000 meter had de Fries een snelle derde tijd nodig om door te dringen tot het hoofdtoernooi.

Kerstholt

Ook Kerstholt was op de 1000 meter afhankelijk van zijn tijd voor plaatsing voor de volgende ronde. De Utrechter kwam achter de Rus Vladimir Grigorev en de Chinees Jingnan Shi als derde over de finish.

Christiaan Bökkerink ging verrassend verder op de 1500 meter. De achttienjarige junior reed naar de tweede plaats, achter wereldkampioen Jinkyu Noh.

Finales

Zaterdagochtend kunnen in de herkansingsrondes twee plekken in het hoofdtoernooi worden verdiend op de 1500 en de 500 meter. ’s Middags (plaatselijke tijd) vinden de finalerondes plaats.

Annita van Doorn, Yara van Kerkhof, Sanne van Kerkhof en Jorien ter Mors gingen vanaf de start aan de leiding en namen tijdens de race steeds meer afstand van de Hongaarse en Duitse ploeg. “We hebben gewoon een nette relay gereden”, constateerde Ter Mors na de race. “Het hoefde vandaag niet harder.”

Basissnelheid

Ter Mors kijkt met vertrouwen uit naar de wereldbekerwedstrijden. “De basissnelheid is bij iedereen toegenomen, zeker bij Sanne en Yara, en het verval is minder. Dat zal onze aflossing zeker sterker maken.”

Naast de Europese titel meldde de ploeg zich afgelopen seizoen ook op het wereldpodium. Het team verraste bij de wereldkampioenschappen in Sheffield met het zilver en pakte eerder al een bronzen plak bij de wereldbeker in Changchun. Dit seizoen wil de ploeg zich nog vaker vooraan melden. “Als we deze progressie doorzetten kunnen we mooie dingen laten zien. We gaan voor wereldbekerfinales”, aldus Ter Mors.

Voorbereiding

Op weg naar de World Cups in Salt Lake City en Saquenay ervaart de 21-jarige shorttrackster de Invitation Cup als een mooie voorbereidingswedstrijd. “Het is voor iedereen weer de eerste wedstrijd en dat is toch altijd even wennen. Zo’n race als dit is lekker. Kunnen we alles fine tunen.”

De Nederlandse mannenploeg kwam halverwege de aflossing in de problemen. Na een late wissel kwam Sjinkie Knegt achterstevoren op zijn schaatsen te staan en daar kwam zelfs de behendige Fries niet meer uit. Het team, met Freek van der Wart, Daan Breeuwsma, Björn Postma en Knegt, eindigde als derde. De winst ging naar het Duitse team.