Met haar finaleplaats heeft Ter Mors voldaan aan de nominatienorm van sportkoepel NOC*NSF. Volgend seizoen zal ze op deze afstand vormbehoud moeten tonen om zeker te zijn van een startbewijs in Sotsji.

Even leek er in de eindstrijd zelfs een plak in te zitten voor de Twentse, die een sterke race reed. Twee ronden voor de bel ging de Canadese Marie-Eve Drolet onderuit, waardoor de Nederlandse zich handig langs twee concurrentes kon manoeuvreren.

In de laatste ronde kwamen de Zuid-Koreaanse Ha-Ri Cho en de Chinese Jianrou Li echter onderdoor. De winst ging naar regerend wereldkampioene junioren Suk Hee Shim, die pas vijftien jaar oud is. Viervoudig Europees kampioene Arianna Fontana werd vijfde.

Met haar tijd dook Ter Mors onder haar eigen Nederlandse record, dat uit november 2011 stamt. De nieuwe toptijd staat op 2.18,628, bijna drie seconden sneller. Het was al het zesde nationale record ditweekeinde voor de Nederlandse equipe.

Sjinkie Knegt

Sjinkie Knegt liep op de 1500 bij de mannen in de halve finale tegen een penalty aan en eindigde daardoor slechts als negentiende.

In de ochtenduren waren Christiaan Bökkerink en Jeroen Sonneveld dichtbij kwalificatie voor de finalerondes. Ze eindigden beiden als tweede, waar winst noodzakelijk was. Debutant Sonneveld bleef met 2.14,141 slechts drietiende van een seconde verwijderd van het Nederlandse record dat in handen is van Knegt.

Jorien ter Mors is het klassement van het WK shorttrack zondag als zestiende geeindigd. Op de 1000 meter, de laatste afstand van het toernooi, kwam ze niet verder dan de kwartfinales en de dertiende plek.

Het Nederlandse viertal (Jorien ter Mors, Sanne en Yara van Kerkhof en Van
Doorn) had met de binnenste startplek een mooie uitgangspositie voor de halve
finale tegen de ploegen van de Verenigde Staten, Japan en Zuid-Korea.

“Annita ging net binnen het eerste blok langs”, aldus een zwaar
teleurgestelde Ter Mors na de race. “Vaak kom je daar mee weg, maar Annita
twijfelde of ze terug moest.”

Achter de feiten aan

Nadat Van Doorn het eerste blok opnieuw gerond had, hervatte het vrouwenteam
de race. “We rijden hard, maar ja, je schaatst de hele race achter de feiten
aan. We kwamen hier om een medaille mee te nemen, nu sta je niet eens in de
finale”, aldus Ter Mors.

“Dit is ontzettend jammer. Ik heb zelf nog een
toernooi. Maar anderen komen alleen voor de aflossing, voor hen is het einde
seizoen.”

Japan liep in de rit tegen een penalty aan.
Daardoor schoof Nederland in het eindklassement op naar de zesde plaats.

“Het was zeker finale geworden”, aldus de 22-jarige Twentse na de race.

Ter Mors reed de hele race alert voorin en zette met anderhalve ronde te gaan
haar passeerbeweging in naar de tweede positie. Daarbij trapte ze met haar
linkerschaats tegen het ijzer van de Koreaanse Eun-Byul Lee, waarbij de punt van
haar mes afbrak.

Haar finaleplaats verloor ze op een halve ronde van de
finish, doordat haar ijzer niet meer liep. “De eerste bocht zat ik achterop,
maar zonder punt graaft je ijzer in.”

Ter Mors baalde wel, maar heeft de focus al weer
op de aflossing en de komende dagen. “Hier kan je niks aan doen. Ik had nog
ruimte en energie over om als eerste te finishen. Ik voel me sterk. Morgen weer
een dag.”

De wereldkampioenschappen vinden op 9, 10 en 11 maart plaats in Shanghai.Het team van bondscoach Jeroen Otter bestaat uit: Jorien ter Mors, Annita van Doorn, Sanne en Yara van Kerkhof en Rianne de Vries bij de dames. De herenploeg bestaat uit: Sjinkie Knegt, Niels Kerstholt, Daan Breeuwsma, Freek van der Wart en Itzhak de Laat.

“Voor mij draait het niet om goud”, stelt Otter. Dat Sjinkie Knegt zaterdag het goud misliep doordat hij te vroeg zijn feestje vierde, daar treurt hij niet dan ook niet om. Otter kon er zelfs wel om lachen. “Echt Sjinkie dit”, was zijn nuchtere reactie. Hij had vooral genoten van de halve finales op de 1000 meter zaterdag.

Sjinkie Knegt en Freek van der Wart legden in de eerste rit beslag op twee finaleplaatsen, waarna ook Niels Kerstholt in een perfecte race de eindstrijd bereikte. “Tijdens trainingen ben je bezig met fysiek, techniek, mentale zaken en tactiek. Als je al die dingen ziet terugkomen in één race bij alle drie de mannen, daar doe je het voor.”

WK

Over de aflossing van de mannenploeg – Nederland pakte goud door toplanden Zuid-Korea en Canada te verslaan - was Otter om die reden zeer te spreken. “De mannen hadden vertrouwen, rust, snelheid én overzicht. Daar ben je achttien maanden mee bezig en dan laten ze het ineens zien. De laatste twee ronden van Sjinkie waren één van de mooiste die ik ooit gezien heb.”

“Als het hier kan, dan het op de WK ook”, kijkt Otter vooruit naar het mondiale titeltoernooi half maart in Shanghai. “Maar je kan ook zomaar zesde worden. Er zijn zoveel teams die hard rijden. Het is net als sprinten op de langebaan. Vandaag ben je eerste, morgen zevende.”

De Nederlandse vrouwenploeg, met Jorien ter Mors, Sanne en Yara van Kerkhof en Van Doorn, zat lekker in de race en reed alert voorin mee. Halverwege de finale ontnam het Italiaanse team Nederland echter de kans om voor het eremetaal te strijden.

Geen shorttrack

“Met de Italianen is het altijd strijd. Ik denk dat zij ook weten dat wij sterker zijn. Dan gaan ze ons op dit soort manieren afhouden, jammer”, aldus Van Doorn, die opschoof naar de tweede positie door een harde duw bij de aflossing van Yara van Kerkhof. “Ik ga voorbij Valcepina en ineens komt ze vol naar binnen, terwijl ik er al voor zit, en schiet ik binnen de blokken. Dan is het klaar.”

“Niet echt fair play”, oordeelde Yara van Kerkhof over de actie van haar Italiaanse concurrente, die eerder op de dag brons pakte op de 500 meter. “Martina (Valcepina, red.) beukt Annita vol naar binnen. Dat is geen shorttrack.”

Goede vorm

Bij de vrouwen kwam de vierde plaats hard aan. Vooral omdat ze goed in de race zaten en de laatste weken lieten zien in goede vorm te steken met prolongatie van de Europese titel en brons bij de wereldbeker in Moskou vorige week. “We kunnen veel meer en dat wil je hier laten zien”, aldus Sanne van Kerkhof. “We kunnen winnen, maar dan word je zo uit de wedstrijd gezet.”

Van Doorn begreep het nut van de actie van de Italiaanse, die werd bestraft met een penalty, sowieso niet. “De hele wedstrijd ligt nog open. Er kan nog van alles gebeuren. Het heeft totaal geen nut om het dan zó dicht te gooien. Op deze manier benadeel je je eigen team en dat van ons.”

Verbazing alom bij het publiek over de uitschakeling van haar favoriet. De Canadees leek bij zijn actie Knegt niet gepasseerd te zijn voor het ingaan van de bocht. Door de penalty eindigde Knegt slechts als achttiende op de 1000 meter.

Ter Mors

Op de sprint bereikte Jorien ter Mors, met een sterke race achter viervoudig Europees kampioen Arianna Fontana, de halve eindstrijd. Daarin leek zich hetzelfde scenario te ontwikkelen. Ter Mors kon mee in de slipstream van Fontana, maar de andere concurrentes reden het gat dicht. Vervolgens blokte de Nederlandse de passeerbeweging van de Canadese Valerie Maltais, maar werd daarvoor bestraft met een penalty. Daardoor moet Ter Mors genoegen nemen met de achtste stek.

Yara van Kerkhof gaf in de laatste ronde van de kwartfinale haar derde plaats weg aan de Duitse Bianca Walter. Ze werd vijftiende.

Finales aflossing

Later vandaag komen er nog Nederlanders in actie. Niels Kerstholt plaatste zich op de 500 meter voor de B-finale. Annita van Doorn (500 meter), Freek van der Wart (500 meter) en Christiaan Bökkerink (1000 meter) komen in actie in de C-finales. Beide Nederlandse aflossingsploegen komen aan het einde van de middag in actie op de aflossing.

Vanaf de start zat de snelheid er direct in en Ter Mors, die vanaf een nadelige vierde startpositie kwam, werd in vierde positie gedwongen. “Dan is het zaak om rustig te blijven en op het einde alles eruit te halen”, verklaarde ze na de race.

Veel ruimte

Op het moment dat de Canadese Marianne St-Gelais de beslissende actie om de winst plaatste, reageerde Ter Mors direct. “Zij ging buitenom en daardoor kwam er voor mij veel ruimte binnendoor”, aldus de 22-jarige Twentse, die haar Japanse concurrente Yui Sakai en de Chinese Qiuhong Liu in één keer verschalkte.

Met het vrouwenteam bereikte Ter Mors even later met de winst haar tweede finaleplaats van het weekeinde. De ploeg gaf het publiek spektakel. In een kwalificerende tweede positie struikelde de Twentse over de benen van een Koreaanse, ging half onderuit, maar wist toch de bocht goed aan te snijden. “Hoe ik het voor elkaar heb gekregen om overeind te blijven begrijp ik zelf niet”, aldus Ter Mors. “Ik dacht maar één ding: staan blijven.”

In een spannende finale, waarin Ter Mors lange tijd in vierde positie reed, wist ze zich met nog enkele ronden te rijden met een mooie passeerbeweging naar de tweede positie te manoeuvreren. De Canadese winnares Marianne St-Gelais hield in de laatste bocht vakkundig de deur dicht en stelde daarmee de zege veilig. Het brons was voor Quihong Liu uit China.