Ter Mors schaatste in de tweede voorronde naar een tijd van 43,707 seconden. Daarmee dook ze tweetiende van een seconden onder de toptijd die ze drie weken geleden bij het EK in Zweden schaatste.

Van Kerkhof

Drie ritten eerder bracht Yara van Kerkhof het record op haar naam (43,895). Het was voor het eerst in haar shorttrackcarrière dat ze op een individuele afstand naar een nationale toptijd snelde. De jongste Van Kerkhof kon er maar drie races van genieten, toen haalde Ter Mors het record terug.

Haar snelle tijd leverde Van Kerkhof, die vorige week met een zesde plaats beslag legde op een Olympische nominatie, geen startbewijs op voor de kwartfinales. Ze eindigde als vierde en is daardoor zondag veroordeeld tot de herkansingsrondes. Ter Mors is al wel zeker van een plaats bij de beste zestien. De Twentse reed naar de tweede plaats, achter wereldkampioen sprint Keixin Fan.

De beste sprintster bij de vrouwen, meervoudig Olympisch en wereldkampioene Meng Wang, verslikte zich in de voorrondes. De Chinese zette een passeerbeweging in, maar verloor daardoor haar tweede positie. Via de herkansingsrondes heeft ze nog een kans om kwalificatie voor de finalerondes af te dwingen.

Zo langzamerhand wordt ze er een beetje moedeloos van.”Het is vermoeiend. Het wordt een sleur. Je rijdt steeds finales, maar het resultaat is er net niet”, aldus Ter Mors, die een jaar geleden met zilver voor haar eerste individuele wereldbekermedaille zorgde. “Mentaal is het moeilijk om je steeds opnieuw op te laden.”

Zuur

Ondanks dat het de eerste keer was dat ze op de 500 meter de finale schaatste, kon Ter Mors niet tevreden zijn met haar vierde plaats. “Een vierde plek is niet goed genoeg. Ik ga op mijn plaat, doordat mijn schoen op het ijs komt. Dat is zuur.”

Ter Mors blijft vertrouwen houden in eigen kunnen. “Natuurlijk is het frustrerend dat het steeds niet lukt, maar ik weet dat ik goed schaats. Het zit erin, maar elke keer kom ik weer wat tegen. Ik heb nu wel alles gehad, dus het moet een keer lukken.”

WK Allround

Eerder dit seizoen boekte ze internationaal wel succes op de langebaan en won ze het NK allround. Het EK liet ze schieten ten faveure van het EK shorttrack. Ook op de WK allround zal ze niet in actie komen, omdat ze dit weekeinde niet deelneemt aan de Gruno Bokaal in Groningen die geldt als kwalificatie. “Je rijdt hier een wereldbeker in Sotsji op de Olympische baan. Die ervaring wil je meenemen voor volgend jaar. Dat ga je echt niet laten liggen. Dit is veel belangrijker.”

De superfinale eindigde met een dure val van Elise Christie. De Britse was tot dat moment leidster in het klassement, maar verloor met haar val de gouden medaille. Ze moest genoegen nemen met de tweede plaats in de eindstand.

Ter Mors kon op het EK niet brengen wat ze voor ogen had. Dit seizoen wilde ze haar tweede plaats van vorige winter overtreffen met de eindzege op het toernooi, maar ze slaagde daar niet in en moest zelfs constateren dat ze een plekje lager eindigde: derde.

Yara van Kerkhof werd uiteindelijk zeventiende in Zweden. Debutante Rianne de Vries eindigde als 24e.

Het kwartet Lara van Ruijven, Yara en Sanne van Kerkhof, en Jorien ter Mors reden beheerst naar de Europese titel. Achter het Nederlandse team werd het Duitse tweede. Het brons was voor de equipe uit Polen.

Het is al de derde keer op rij dat de Nederlandse dames zich de beste van Europa mogen noemen. In 2011 wonnen ze de aflossing in eigen huis, in Thialf, en vorig seizoen waren ze de snelsten in het Tsjechische Mlada Boleslav.

De sprintvrouwen vochten al bij de start een venijnige strijd uit. Twee keer was Ter Mors als snelste weg van de startlijn, twee keer vond de shorttrackster zichzelf met de Italiaanse terug in de boarding. De derde keer hoefde de starter niet in te grijpen voor een herstart.

Aanval

Ter Mors verloor ditmaal het gevecht om de koppositie. De slimme Fontana behield tactisch handig de leiding. Ter Mors plaatste nog wel een aanval, maar die werd afgehouden door de Italiaanse. De 23-jarige Twentse baalde zichtbaar. Met haar Nederlandse record van eerder op de dag was Ter Mors veruit de snelste schaatsster van het toernooi.

In het klassement schoof Ter Mors (21 punten) op naar de derde positie. Fontana gaat na haar winst aan de leiding met 55 punten, gevolgd door de winnares van het goud op de 1500 meter Elise Christie (34).

Haar tijd was een fractie sneller dan het nationaal record dat ze eerder dit seizoen op de snelle Olympic Oval van Calgary op de klok zette. Ter Mors kwalificeerde zich voor de kwartfinales als snelste van het veld.

De winnares van de 1500 meter, de Britse Elise Christie, vloog er in de eerste ronde al uit. Daardoor ligt de strijd om de Europese titel bij de vrouwen weer open.

De 23-jarige Twentse heeft tot nu toe een sterk seizoen achter de rug. Ter Mors wist in de wereldbekercyclus bijna continu door te dringen tot de finales. Een medaille pakken lukte niet, maar het lijkt slechts een kwestie van tijd. Eén keer lag ze zelfs op gouden koers, maar een val verhinderde dat.

Nooit vanzelfsprekend

“Ik schaats lekker en zit lekker in mijn vel. Eigenlijk schaats ik het hele jaar al goed”, aldus Ter Mors, die in de laatste dagen voor de EK probeert te werken naar een vormpiek. “Je probeert het te zoeken, maar het is nooit vanzelfsprekend dat het komt. Het zijn de kleine verschillen.”

“Als sporter blijf je bezig om perfectie na te streven. Probeer je je grenzen te verleggen.” Zo schenkt Ter Mors veel aandacht aan haar techniek. “Hoe dichter bij de perfecte techniek, hoe optimaler je schaatst.”

Christie en Fontana

In haar missie voor het goud zal Ter Mors moeten afrekenen met viervoudig Europees kampioene Arianna Fontana en de Britse Elise Christie, die het wereldbekerklassement op de 1000 meter aanvoert. “En nog een aantal rijders die je zeker niet moet vergeten, maar het zijn vooral Fontana en Christie die ik in de gaten zal houden.”Tactiek speelt een grote rol, verwacht ze. Maar over de manier waarop ze de concurrentie wil verschalken wil Ter Mors zich niet uitlaten.

“Je moet uitgaan van je eigen kracht. Van daaruit wil ik racen dit weekeinde. Het heeft geen zin om energie te stoppen in randzaken, waar je toch geen controle over hebt”, zegt ze daarover. “Hoofd erbij houden en slim rijden.”

Langebaan

Het eremetaal dat dit seizoen internationaal nog mist voor Ter Mors in het shorttrack, was er al wel op de langebaan. Brons op de drie kilometer en zilver bij de massastart bij haar onverwachte wereldbekerdebuut in Thialf, waarna ze eind 2012 de hele Nederlandse schaatstop aftroefde op het NK allround. Dat Ter Mors zich vervolgens terugtrok voor de EK allround zorgde voor enig rumoer in Nederland schaatsland. Als ze Ireen Wüst kan verslaan op de NK zou ze immers ook kansrijk zijn voor het goud, was de gedachtegang.

Het paste niet in haar programma. “Je moet ook een keer herstellen”, legt Ter Mors uit. Dat ze de EK allround afgelopen weekeinde in Thialf liet schieten ten faveure van de EK shorttrack, daar heeft ze geen spijt van gehad. “Ik heb geen moment gedacht ‘had ik maar’. Ik ben blij met mijn keuze en sta daar achter. Ik heb mijn eigen passie die ik nastreef.”

Bij de vrouwen stond de titel van tevoren eigenlijk al vast. Ter Mors schaatst het hele seizoen al sterk en staat sinds haar coupe op de langebaan een week geleden vol in ‘the picture’. Dat was te merken aan het publiek. Op het moment dat ze haar eerste inhaalactie plaatste in de halve finales zwol het geluid in de Jaap Edenhal in Amsterdam aan.

Spektakel

“Het is vanzelfsprekend dat ik hier ga winnen”, weet Ter Mors. Om die reden wilde ze wat moois laten zien op de 1500 meter. De 23-jarige Twentse knalde er vol in en liep ruim een ronde uit op het peloton. “Ik wilde er een spektakel van maken. De anderen lieten me gaan. Die weten ook dat ze zich anders kapot rijden.”

Nadat ze eerder op de dag de concurrentie op een rondje zette, was Ter Mors ook op de sprint ongenaakbaar. De regerend Nederlands kampioen allround ging van start tot finish aan de leiding. Sanne van Kerkhof, die zich specialiseert op de sprint, schaatste naar het zilver. Het brons ging naar haar zus Yara.

Kerstholt sterk

Bij de mannen reed Kerstholt de gehele 500 meter op kop. De 29-jarige Utrechter oogde op de eerste dag van het kampioenschap sterk. Daan Breeuwsma reed naar de tweede plaats, zonder een aanval te kunnen plaatsen. Europees kampioen Sjinkie Knegt eiste, net als op de 1500 meter, het brons op.

De nummer twee van de 1500 meter, Freek van der Wart, strandde in de halve finales en loopt daardoor al een forse achterstand op in de strijd om de titel. Hij staat samen met Knegt op een gedeelde tweede plaats. Breeuwsma neemt de vierde plaats in.

Dat het hard ging in Amsterdam bewezen de tijden op de sprint. Ter Mors bleef met 44,055 maar nipt boven het Nederlandse record, dat ze eerder dit seizoen in Calgary op de klok zette, steken. Kerstholt won in een tijd van 41,515. Ruim een seconde sneller dan de snelste tijd genoteerd bij een NK.

“Er worden hier veel 41-ers gereden. Het is gewoon goed ijs. De baan heeft potentie om mooie wedstrijden neer te zetten. Jammer van de krappe kleedkamers”, aldus Kerstholt.

Ter Mors, die zich eerder deze week tot Nederlands kampioene allround kroonde op de langebaan, noteerde bij de timetrials een tijd van 1.29,60. Daarmee was ze sneller dan haar eigen Nederlandse record, dat ze in oktober op de snelle baan van Calgary stelde op 1.30,307. Het is voor het eerst dat een Nederlandse vrouw bij timetrials een tijd onder de één minuut en dertig seconden noteert.

Ook winst op sprint

Ook de race tegen de klok over vier rondes was een makkelijke prooi voor de kopvrouw van de nationale shorttrackploeg: 39,40. Daarmee hield Ter Mors Sanne van Kerkhof (41,06) en Lara van Ruijven (42,10) ruim achter zich. De nummer twee, Rianne de Vries, op de 1000 meter moest zeven seconden toegeven op de Twentse. Derde werd Lara van Ruijven.

Ook bij de mannen werd er hard gereden over negen rondes. Niels Kerstholt pakte de winst in 1.25,75. Van der Wart bleef net boven de één minuut en zesentwintig seconden steken (1.26,09). Daan Breeuwsma zette de derde tijd van de dag neer.

Sneller dan Knegt

Jeroen Sonneveld, die dit seizoen in de wereldbekers in actie kwam, reed zich verrassend in de top vier. De shorttracker uit de opleidingsploeg was - net als Christiaan Bökkerink en Björn Postma - sneller dan Europees kampioen Sjinkie Knegt, die het meer moet hebben van het wedstrijdelement en de strijd met anderen.

Op de sprint gaven de mannen elkaar weinig toe. Van der Wart trok met een snelle 37,70 aan het langste eind. Kerstholt moest de winst nipt aan zijn ploeggenoot laten (37,77). De derde tijd werd door Knegt (37,87) op de klok gebracht.

Selectie voor EK

De timetrials zijn het eerste deel van de selectiewedstrijden om startbewijzen voor de Europese kampioenschappen over twee weken in het Zweedse Malmö. Ook het Nederlands kampioenschap dat dit weekeinde op de Jaap Edenbaan in Amsterdam wordt verreden telt mee.