Jorien ter Mors, Lara van Ruijven, Sanne en Yara van Kerkhof moesten de topploegen Zuid-Korea en Canada al vroeg in de race laten gaan. Lang lag het Nederlandse viertal op de derde positie, voor de Russen. Die kwamen in de laatste rondes sterk terug, maar Ter Mors wist de Oost-Europeaanse ploeg in de slotronde alsnog te verschalken.

Met de derde plaats in de halve finale eindigde de Europees kampioen als zesde. De race om de medailles wordt zondag gereden door China, Zuid-Korea, Canada en Japan.

schaatsen.nl

Alle Nederlandse mannen eindigden in Debrecen in de top tien. De rijders van bondscoach Jeroen Otter konden lang meestrijden in het gevecht om de finaleplaatsen. Kerstholt moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in Yun-Jae Kim en olympisch kampioen Charles Hamelin.

Ook Sjinkie Knegt en Freek van der Wart kwamen met respectievelijk een derde en vierde plaats in de halve finales net tekort. Knegt eindigde als negende, Van der Wart werd tiende. De eindstrijd draaide uiteindelijk uit op een Aziatisch – Canadees treffen.

De Zuid-Koreaan Da-Woon Sin won. Het zilver was voor Yun-Jae Kim en de Canadees Hamelin. Jinkyu Noh kon geen rol van betekenis spelen om de medailles. Hij verloor zijn wereldtitel aan zijn ploeggenoot Sin.

An en Celski

Vijfvoudig wereldkampioen Victor An vloog er in de eerste ronde al uit. De Zuid-Koreaanse shorttracklegende, tegenwoordig schaatsend voor Rusland, nam met een mooie passeerbeweging de koppositie over. Met een ronde te gaan ging hij echter onderuit.

Ook de wereldrecordhouder op de sprint, JR Celski, kwam niet door de voorronde heen. De Amerikaan liet zich verrassen door de Rus Semen Elistratov en de Japanner Ryosuke Sakazume.

Ter Mors

De Nederlandse vrouwen misten ook de finale op de 1500 meter. Jorien ter Mors pakte haar race in de halve finale race tactisch wel handig aan. De 23-jarige Twentse schaatste alert op kop en bezette lange tijd de tweede positie, die goed is voor kwalificatie.

In de laatste ronde kwam de olympisch kampioene op deze afstand, Yang Zhou, om Ter Mors heen. De Nederlandse eindigde als tiende en zorgde daarmee voor de vierde top-tienklassering van de nationale ploeg. Yara van Kerkhof liep in de voorronde tegen een penalty aan.

De zestienjarige Suk-Hee Shim liep verrassend tegen haar eerste nederlaag van het seizoen aan op de schaatsmijl. De Zuid-Koreaanse werd verslagen door haar landgenote en voormalig wereldkampioene Seung-Hi Park, die zich daarmee verzekerde van de wereldtitel op de 1500 meter.

schaatsen.nl

Het was het beste seizoen uit haar shorttrackloopbaan. Ter Mors liet zich in de wereldbekers geregeld zien in finales, lag een aantal keer op medaillekoers, en schaatste bijna continu in de top tien. “Het was een hoog niveau, maar toch ben ik er niet tevreden mee. Als je weet wat erin zit en je hebt dat niet kunnen laten zien, dan is dat frustrerend”, aldus Ter Mors over het mislopen van medailles.

Dat het er op de langebaan in de paar wedstrijden die ze schaatste wel uitkwam, is voor Ter Mors logisch. “Er komen veel minder facetten bij kijken. Je moet gewoon zorgen dat je zo hard mogelijk schaatst. Fysiek zit het wel goed bij mij”, legt ze uit. “Bij shorttrack is het een tactisch spelletje. Als dat niet lukt, heb je net niks. Het is net wat ingewikkelder dan op de langebaan.”

In december lag ze bij de shorttrackwereldbeker in Nagoya op de 1500 meter met een ronde te gaan op de zilveren positie. Ter Mors zag een kans, zette de aanval in op het goud, maar smakte tegen het ijs. Het was niet de enige keer dit jaar dat een val haar een ereplaats kostte. “Ik ga voor alles of niets. Soms is het misschien handig om met minder genoegen te nemen, dan had ik al twee of drie keer een plak gepakt. Maar dit siert me ook.”

Frustratie

De beloning in de vorm van een podiumplek zou voor Ter Mors een negatieve reeks doorbreken. Vaak was ze dichtbij, steeds lukte het net niet. “Het zou het zeker opluchten. Nu heb je frustratie op frustratie. Dat maakt het mentaal moeilijk.”

Concessies in haar tactiek wil ze daarvoor niet doen. “Ik probeer een beetje te variëren. Daardoor loopt het niet altijd vlekkeloos. Maar ik wil niet uitgaan van één aanpak. Je tegenstanders weten dat ook en kunnen je blokken”, legt Ter Mors uit. “Het moet voor anderen moeilijk zijn om mij te verslaan.”

Elise Christie heeft momenteel veel succes met haar eenzijdige aanpak op de 1000 meter. De Britse, die het wereldbekerklassement won, voert van start tot finish het tempo op. Of dat ook zal leiden tot olympisch goud is de vraag. Ter Mors: “Ik weet nu al hoe ze in Sotsji gaat rijden en hoe ik haar zou willen verslaan.” En de Nederlandse is niet de enige concurrente die zo zal denken.

Puzzelen

In het olympische seizoen wil Ter Mors, die vorige week door bondscoach Arie Koops werdtoegevoegd aan de selectie die naar Sotsji toewerkt op de ploegenachtervolging, de combinatie met het langebaanschaatsen blijven doen. “Na het seizoen gaan we puzzelen en bespreken wat het beste uitkomt, wat me ligt en waar mijn kansen liggen.”

Het schaatsen op de 400-meterbaan versterkt haar shorttracktrainingen. “De langebaanwedstrijden geven me iets extra’s. De hardheid die je op een andere manier nodig hebt, geeft mij fysiek wat extra inhoud. Het blijft voor mij een ideale aanvulling op het shorttrack.”

schaatsen.nl

WK in de Hongaarse stad en de twee olympische kwalificatietoernooien komend najaar zijn de drie evenementen die volgens bondscoach Jeroen Otter gepaard gaan met vergelijkbare druk als bij de Winterspelen.

Het wereldbekerseizoen leverde vier tweede plaatsen op voor de achtervolgingsploeg bij de mannen, één wat gelukkige gouden plak voor de vrouwen en individueel bronzen medailles voor Sjinkie Knegt en Niels Kerstholt. Freek van der Wart liet zich tot Europees kampioen kronen, net als de vrouwen op de achtervolging.

“We trainen op een dusdanige manier dat je altijd naar grote wedstrijden gaat om te winnen”, vertelt Otter, die met zijn ploeg zondag in Debrecen is aangekomen. Daarvoor werd er getraind op hoogte in het Turkse Erzurum. “Een uitdaging om met hogere snelheden aan je techniek te werken.”

Gewonnen werd er op de mondiale confrontaties dus maar één keer. “Vier keer zilver pakken met de achtervolgingsploeg is knap, maar het is inderdaad geen winnen. De Koreanen en een keer de Russen waren te sterk. Maar je kunt ook zeggen dat we die keren van toplanden als Canada, de Verenigde Staten en China winnen. Ik bekijk het van twee kanten.”

Hoofddoel

Met Sotsji 2014 als hoofddoel zijn medailles voor Otter nog niet heilig. “We willen nu wedstrijdwaardig zijn op finaleniveau, technisch en tactisch meekunnen met de besten van de wereld, mentaal weerbaar zijn. Dat heb ik deze winter wel gezien. Jorien ter Mors heeft in tal van A- en B-finales geschaatst, maar had vaak pech op de momenten dat het moest gebeuren.”

Het zat gelukkig ook mee. In Dresden bijvoorbeeld waar de vrouwen voor hun laatste kans streden om zich bij de acht landen te voegen die in Debrecen mogen meedoen. “Iedereen vloog er zo’n beetje uit.”

Finalewaardig

Op de openingsdag zijn de achtervolgsters meteen aan de beurt, naast de 1500 meter voor de mannen en de vrouwen. “Als ze hebben laten zien dat ze finalewaardig zijn en met de neus in de lucht en de schouders recht de baan kunnen verlaten kan ik ook zonder een medaille tevreden zijn”, zegt Otter.

“Het WK is een ‘stressevent’ met veel mentale druk voor iedereen; van de schaatsers tot de coaches en de scheidsrechters. Niemand wil fouten maken, net zoals straks bij de kwalificatietoernooien voor de Spelen. Hier doe je heel belangrijke ervaring op.”

schaatsen.nl

Dat maakte bondscoach Jeroen Otter dinsdag bekend. De mannen hebben vorig jaar een extra startbewijs verdiend.

Bij de vrouwen gaan Jorien ter Mors en Yara van Kerkhof om de individuele medailles strijden. Voor de achtervolging zijn Sanne van Kerkhof en Lara van Ruijven aangewezen. Bij de mannen geldt dit voor Daan Breeuwsma en Christiaan Bökkerink.

Overzicht:

Dames

Individueel: Jorien ter Mors en Yara van Kerkhof.
Aanvulling voor de relay: Sanne van Kerkhof en Lara van Ruijven

Heren

Individueel: Niels Kerstholt, Freek van der Wart en Sjinkie Knegt.
Aanvulling voor de relay: Daan Breeuwsma en Christiaan Bökkerink

schaatsen.nl

Shorttrackcoach Jeroen Otter is niet verbaasd over de selectie van zijn pupil voor het langebaanteam, met Ireen Wüst, Diane Valkenburg, Linda de Vries en Marrit Leenstra.

“Ze heeft op de langebaan bewezen dat ze goed kan omgaan met spanning”, legt hij uit. ”Het is een grote meid. Ze kan veel wind weghouden voor de anderen. Bovendien kan ze zich heel klein maken, dat zijn we bij shorttrack gewend en heeft voordelen in de slipstream.”

Optimaal gebruiken

“De Team Pursuit is de beste afstand om de kwaliteiten van Jorien optimaal te gebruiken”, is hij overtuigd van de toegevoegde waarde van Ter Mors aan de achtervolgingsploeg. Ook bondscoach Koops ziet potentie. “We hebben rijders nodig die excelleren op de 1500 en 3000 meter. Dat heeft Jorien bij de NK allround bewezen. Ze is vanuit het shorttrack gewend om haar slagen en ritme aan te passen en kan goed dicht op iemand anders schaatsen.”

“We moeten toetsen of het op de 400-meterbaan zo uitpakt als we denken”, stelt Koops. Ter Mors, die zowel op de 1500 als de 3000 meter de derde Nederlandse seizoenstijd op haar naam heeft staan, zal met het team de gezamenlijke trainingen en de wereldbekers in het najaar doorlopen. “We moeten kijken of ze past in het treintje.”

Overlappende wedstrijden

Na het winnen van het Nederlands kampioenschap allround eind december kwam Ter Mors internationaal niet meer in actie op de langebaan. De wedstrijden overlapten elkaar, of waren zo dicht op elkaar gepland dat het voor de Twentse niet te combineren was met haar shorttrackambities.

Volgend seizoen speelt dat probleem niet. “Het zit als gegoten”, stelt haar coach Otter over het Olympische schaatsjaar. De shorttrackers beginnen hun seizoen al eind september en schaatsen half november om startbewijzen voor de individuele afstanden en kwalificatie voor de aflossingsploeg voor Sotsji. De verwachting – de internationale langebaankalender is nog niet bekend - is dat daarna een aantal wereldbekers langebaan met de ploegenachtervolging op het programma zal staan.

Omschakelen

Ook het Nederlandse Olympisch kwalificatietoernooi eind december past in het programma van Ter Mors. Ze zal zich, om in aanmerking te komen voor de Team Pursuit, sowieso op een afstand moeten kwalificeren voor het langebaantoernooi in Sotsji. Mogelijkheden liggen er voor de 23-jarige schaatsster op de 1500 en 3000 meter.

Het wisselen tussen beide schaatsdisciplines tijdens het Olympisch toernooi ziet Otter niet als een probleem voor Ter Mors. “Afgelopen zaterdag bewees ze weer dat ze makkelijk kan omschakelen. Met één of twee trainingen op de langebaan schaatst ze een 1.17 op de 1000 meter.” Tijdens dat trainingswedstrijdje in Thialf was ze de snelste. Ter Mors hield Laurine van Riessen, de winnares van het brons in Vancouver op deze afstand, achter zich.

schaatsen.nl

Bondscoach Arie Koops koos bij de vrouwen voor Ireen Wüst, Linda de Vries, Diane Valkenburg, Marrit Leenstra en Jorien ter Mors. Bij de mannen bestaat Team Nederland uit Sven Kramer, Jan Blokhuijsen, Koen Verweij en Jorrit Bergsma.

Nieuw is dat in overleg met de betrokkenen ervoor is gekozen dat Arie Koops voortaan ook op het ijs als coach van Team Nederland gaat optreden, te beginnen komend weekend in Erfurt. Daar zal de coaching van de ploegenachtervolging, en dat is een nieuwe regel van de ISU, voortaan met maximaal één coach plaatsvinden en mag er alleen vanaf de inrijbaan gecoacht worden.

Beslissende fase

Dit houdt tevens in dat de rijders en rijdsters voortaan niet meer de mogelijkheid hebben om de binnenbaan te gebruiken om in te rijden. Zij zullen voortaan, net als bij het shorttrack het geval is, zo vanaf de bank(heatbox) het ijs opstappen.

“We komen in de beslissende fase”, benadrukt Arie Koops. ”We hebben tot aan de Spelen nog zes internationale ploegenachtervolgingswedstrijden. Dan moet je trainen, racen en perfectioneren wil je bij de Winterspelen in Sotsji voor de hoofdprijs kunnen gaan. Nog meer proberen in andere samenstellingen, levert dan niets meer op.”

Ter Mors

Bij de dames is de toevoeging van Jorien ter Mors aan het team verrassend. “Voor de buitenwacht wellicht wel ja, maar voor mij is het een logisch gevolg voor wat Jorien in de achterliggende periode heeft laten zien, zowel bij het shorttrack als op de langebaan.”

“Ze weet wat relay-rijden, dus ploegenachtervolging-rijden is, en is momenteel in Nederland ook een van de beste rijdsters op de langebaan. Daarnaast past het uitstapje naar de ploegenachtervolging op de langebaan volgend jaar ook in haar olympisch shorttrackprogramma tijdens de Winterspelen.”

Met het samenstellen van de twee ploegen voor Team Nederland neemt Koops wel een risico. De nu voor de ploegenachtervolging geselecteerde schaatsers moeten zich eind december bij het Olympisch Kwalificatie Toernooi in Heerenveen immers nog wel op individuele afstanden voor de Spelen plaatsen.

“Het OKT zal inderdaad uiteindelijk bepalend zijn wie er naar Sotsji mogen afreizen. Maar alle nu geselecteerde schaatsers voor de ploegenachtervolging hebben in de achterliggende wedstrijden bewezen ook voor de hoofdprijzen op de individuele afstanden te kunnen gaan.”

Selectie Essent ISU World Cup Erfurt:

• Dames: Ireen Wüst, Diane Valkenburg en Marrit Leenstra.
• Heren: Sven Kramer, Koen Verweij en Jorrit Bergsma.

In de finale stond de Nederlandse ploeg tegenover grootmachten China, Canada en Korea. Al vanaf het begin had de Nederlandse equipe moeite om het hoge tempo van de concurrenten te volgen. Halverwege de wedstrijd raakte het Nederlandse kwartet zelfs de aansluiting compleet kwijt.

De drie ploegen vooraan streden op het scherp van de snede om de winst. Zodanig zelfs dat de ploegen van Canada en China onderuit gingen en Korea uiteindelijk tegen een diskwalificatie aanliep. Zo kregen Jorien ter Mors, Yara van Kerkhof, Sanne van Kerkhof en Lara van Ruijven uiteindelijk toch het goud omgehangen.

De Canadese ploeg werd als tweede geklasseerd en het Chinese team als derde.

De uitslag in Dresden betekent bovendien dat de Nederlandse damesploeg in de wereldbekerstand voldoende is gestegen om aan het WK deel te mogen nemen. Het team is op de zesde plek geëindigd. De winst in de wereldbekerstand ging naar China, voor Canada en Korea.