“We moest bijna een hele ronde onder het stadion door en kwamen toen in het midden binnen. Recht op de koning en de koningin af. Mooier kan je het niet hebben”, zei Ter Mors.

De atleten wisten niet wat hen te wachten stond bij het binnentreden van het Fisht-stadion. “Het was geheim gehouden. Het was super groot en met hele hoge tribunes. Echt indrukwekkend.”

Van tevoren was al duidelijk dat de openingsceremonie niet al te veel energie zou kosten voor de rijdster, want de teams kregen tijdens de show een zitplaats. Bovendien was er de mogelijkheid om al voor het einde te vertrekken. Dat heeft Ter Mors niet gedaan.

“Op een bepaald moment werd het wel goed koud en het liep wat uit, maar als je er eenmaal bij bent blijf je wel zitten.”

Met het dragen van de vlag voor Nederland en het bijwonen van de openingsceremonie zijn ook voor Ter Mors de Spelen nu echt begonnen. “Nu mogen we echt los”, constateerde ze tevreden.

“Het is een eervolle functie”, stelde Hendriks. In de afgelopen vijf edities waren het telkens mannen die de vlag droegen, vertelde hij. In 2002 was Nicolien Sauerbreij de laatste vrouw die dat deed. “Het is hoog tijd dat een vrouw de Nederlandse vlag zou dragen”, benadrukte Hendriks daarom.

Daarnaast ontbrak er in de historie een vlaggendraagster uit het shorttrack. “Een sport die enorm aan de weg timmert”, stelde Hendriks.

Voor het dragen van de vlag kwamen sporters die op zaterdag in actie komen niet in aanmerking. De rijders die de vijf kilometer op het programma hebben staan behoorden daarom niet tot de mogelijke vlaggendragers.

Warm bad

Voor de bekendmaking prees Hendriks de organisatie van de Winterspelen. “Het idee dat hier een hele generatie wordt klaargestoomd voor de toekomst”, zei hij. De ontvangst voelde volgens Hendriks als een ‘warm bad’.

Hij benadrukte bovendien dat de Nederlandse sport de afgelopen vier jaar een stap omhoog gezet heeft. Door de inspanningen van onder andere de sportbonden is de Nederlandse ploeg bij deze editie van de Winterspelen groter dan ooit.

“Wij zijn er klaar voor. De sporters ook. Iedereen wil graag dat het begint”, zei Hendriks. “Laten we starten en het liefst zou gauw mogelijk.”

Hele eer

Jorien ter Mors was verheugd met de uitverkiezing. “Een week geleden heeft Maurits me gevraagd. Ik heb eigenlijk meteen gezegd dat ik het wel wilde. Dat is een hele eer om het te doen.”

Maandag komt Ter Mors op de 500 meter shorttrack in actie. Ze verwacht niet dat het dragen van de vlag en het bijwonen van de openingsceremonie een grote belasting zal zijn. “Het is een heel mooi compact programma en we kunnen na het binnenlopen gaan zitten. Het is best wel ideaal”, stelde ze vast.

De rijdster die zowel op de langebaan als bij het shorttrack in actie komt moest haar uitverkiezing geheim houden. Dat was niet gemakkelijk, vertelde ze. “Zeker vandaag niet. Ik kreeg al felicitaties van ploeggenoten, maar ik heb niemand iets verteld”, zei ze. “Het was best lastig om te liegen tegen mijn ploeggenoten.”

Bob de Jong

Hendriks had ook nog met Bob de Jong contact gehad. De schaatser werd vaak als mogelijke vlaggendrager genoemd en had de eretaak graag willen vervullen, vertelde Hendriks. Hij had hem ook meteen geïnformeerd toen zijn keuze op Ter Mors gevallen was.

“Natuurlijk. Ik heb daar Bob over geïnformeerd een paar dagen geleden. Hij was uiteraard zeer teleurgesteld.”

De teleurstelling weerhoudt De Jong er niet van om gewoon aanwezig te zijn bij de openingsceremonie. “Hij heeft mij een smsje gestuurd, ook grote klasse. ‘Maurits, ik ben teleurgesteld, maar ik begrijp je uitleg, maar ik ben erbij.”‘

Eley en Lee

Ook Groot-Brittannië koos voor een shorttracker als vlaggendrager. De keuze viel op de 29-jarige Jon Eley. Kyou-Hyuk Lee, die als langebaanschaatser aan de vooravond staat van zijn zesde Olympische Spelen, draagt de vlag namens Zuid-Korea.

De openingsceremonie begint vrijdag om 17.00 Nederlandse tijd.

Jorien ter Mors, Lara van Ruijven en Sanne en Yara van Kerkhof domineerden de race en pakten het goud voor Groot-Brittannië en Hongarije.

De concurrentie maakte het een stuk makkelijker voor Oranje. Eerst schakelde Rusland zichzelf uit door een valpartij en vervolgens ging ook de grootste rivaal Italië onderuit.

Voor Ter Mors betekende het de tweede EK-titel binnen een uur. De Twentse won eerder op zondag al de individuele titel.

Het betekende de elfde Nederlandse medaille in de historie van het EK op de aflossing: vier keer goud, twee keer zilver en vijf keer brons. Oranje pakte in de aflopen jaren één plak bij de WK, met zilver in 2011.

Met een ronde voorsprong kon Ter Mors de eindzege niet meer ontgaan. De Britse Elise Christie en vijfvoudig Europees kampioene Arianna Fontana legden zich bij voorbaat al neer bij een gevecht om het zilver.

Christie eindigde op de drie kilometer als tweede en greep daarmee ook het zilver in het eindklassement. Voor de Italiaanse Fontana restte het brons.

Yara van Kerkhof eindigde als achtste, Rianne de Vries werd vijftiende.

Ter Mors

Ter Mors eindigde eerder als tweede (2012) en derde (2013) bij de EK. Dit weekend in Dresden legde ze de basis voor haar titel met goud op de 1500 meter van vrijdag.

Vervolgens consolideerde ze haar koppositie met brons op de 500 meter en zilver op de kilometer.

Het goud van Ter Mors is de de zevende Nederlandse medaille bij een EK shorttrack. Ellen Wiegers (1997 en 1998) pakte twee keer zilver, Anke Jannie Landman was ook ook goed voor zilver in 1998 en Maureen de Lange veroverde het brons in 1999.

De Britse Elise Christie troefde Ter Mors af in de finale van de kilometer en klom daardoor naar de tweede plek in het klassement op 26 punten van de Nederlandse. Het toernooi wordt later op zondag beslist in de 3000 meter superfinale.

De grootste concurrente van Ter Mors, vijfvoudig Europees kampioene Arianna Fontana, schakelde zichzelf uit door in de halve finale een penalty op te lopen. De Italiaanse staat nog wel derde in het klassement met 39 punten. Het brons op de 1000 meter ging naar de Russische Tatiana Borodulina, die met 34 punten de nummer vier is in het klassement.

Yara van Kerkhof haalde voor het eerste dit toernooi de finale niet. De nummer acht van het klassement voor de 1000 meter kwam niet door haar halve finale en werd zesde. Rianne de Vries werd uitgeschakeld in de kwartfinale en eindigde als dertiende.

Mannen

Bij de mannen staan er geen Nederlanders in de finale van de 1000 meter. Sjinkie Knegt kwam in de halve finale ten val na een schouderduw van Thibaut Fauconnet en werd niet aan de eindstrijd toegevoegd omdat hij in derde positie lag ten tijde van het incident. De Fries werd als vijfde geklasseerd.

Freek van der Wart redde het ook niet in de halve finale en eindigde als zesde, terwijl Niels Kerstholt al in de kwartfinale werd uitgeschakeld. De Utrechter werd de nummer achttien op de kilometer.

Met die uitspraak doelde Ter Mors vooral op haar halve finale. Daarin moest ze vanaf de derde positie komen. Dat was geen probleem voor de shorttrackster. Ze plaatste een goede passeerbeweging op Patrycja Maliszewska, maar kreeg daarbij een zet mee van de Poolse. “Dat was jammer”, keek Ter Mors terug, die uit balans raakte en haar kwalificerende positie verloor.

Door haar toevoeging aan de finale moest de drievoudig Nederlands kampioene van start vanaf de nadelige vijfde startpositie, aan de buitenzijde van de baan. “Anders had ik voor het goud kunnen gaan, nu moest ik afwachten wat de concurrentie deed.”

Snelheid houden

Met titelverdedigster Fontana op kop, kon Ter Mors in het treintje alleen maar volgen. “Het was wijd de bochten aansnijden, snelheid houden en hopen dat iemand een foutje maakt.” Die opening kwam er in de laatste meters.

Het brons stemde haar niet ontevreden. “Het is gunstig voor de punten”, stelde ze met het klassement in haar hoofd vast. Ter Mors gaat na twee afstanden aan de leiding, maar heeft zondag slechts een voorsprong van acht punten te verdedigen op Fontana. Met de 1000 en de 3000 meter zijn dan nog de helft van het aantal finalepunten te verdienen.

Ondanks haar goede uitgangspositie, wil Ter Mors niet denken aan een EK-titel. “Ik ben bezig met iedere rit op zich, focus me op de kleine dingen. Ik ben niet bezig met het grotere geheel”, stelde ze aan het einde van haar wedstrijddag. “Een Europese titel is leuk, maar ik hoop nog een aantal jaren mee te gaan. Ik win liever in Sotsji, dan andersom.”

Van Kerkhof zonder beloning

Haar ploeggenote Yara van Kerkhof kent tot nu toe een sterk toernooi, maar de beloning in de vorm van medailles blijft uit. In haar tweede finale liep de 23-jarige Zoetermeerse tegen een penalty aan. Dat overkwam haar vrijdag ook al op de 1500 meter.

Vrijdag was dat zuur, vandaag minder. “Nu heb ik het zelf gedaan”, stelde ze. “Ik ging voor een medaille, dan weet je dat dat risico erin zit.” Door haar penalty greep ze voor de tweede keer naast finalepunten, waardoor ze nog niet zeker is van de superfinale over drie kilometer. Interessant vond ze dat echter niet. “Op die drie kan je geen medaille winnen.”

“Ik wilde naar huis met twee medailles. Dat kan nog”, aldus Van Kerkhof, doelend op de 1000 meter en de aflossing, waarop oranje zondag de titel verdedigt.

De Oranjevrouwen bleven in Dresden Hongarije voor. Italië, een grote concurrent van Nederland, ging in de slotfase onderuit, maar werd na de halve eindstrijd door de jury toegevoegd aan het deelnemersveld voor de finale, dat verder bestaat uit Groot-Britannië en Rusland.

Bij de mannen waren Niels Kerstholt, Daan Breeuwsma, Freek van der Wart en Sjinkie Knegt na een versnelling op zeven ronden voor het einde met afstand de sterkste in hun halve finale. Van der Wart startte ‘gewoon’, ondanks dat eerder op zaterdag bij een valpartij zijn schouder voor de tweede keer in twee weken uit de kom schoot.

De mannen van bondscoach Jeroen Otter zullen zondag in de finale Duitsland, Rusland en Italië treffen.

Vorig jaar grepen de Nederlandse mannen het zilver, terwijl de Russen met het goud naar huis gingen. De twee edities ervoor ging het goud nog naar Oranje.

Dringen voor Freek van der Wart en Sjinkie Knegt | Foto: Soenar Chamid

Voor Ter Mors was het een lastige finale. De 24-jarige Enschedese had een toevoeging nodig – ze werd in de halve finale gehinderd door de Poolse Patrycja Maliszewska - om toegang te krijgen tot de eindstrijd. Daardoor startte Ter Mors vanaf de nadelige vijfde positie, aan de buitenzijde van de baan.

Fontana pakte direct de kop, Ter Mors kon op de vijfde positie slechts wachten op haar kans. Die kwam toen Yara van Kerkhof loerde op het brons. In de laatste bocht probeerde de Nederlandse binnendoor te steken bij de Italiaanse Martina Valcepina. Daarmee bracht ze de Italiaanse uit balans, waardoor Van Kerkhof werd bestraft met een penalty.

Het opende de deur voor Ter Mors, die zich zo verzekerde van het brons. Voor Van Kerkhof was het de tweede penalty van het weekeinde. Vrijdag leek ze op de 1500 meter beslag te leggen op haar eerste Europese medaille toen ze als tweede over de finish gleed, maar werd de Zoetermeerse gestraft omdat ze Fontana gehinderd zou hebben.

Klassement

Met haar derde plek deed Ter Mors goede zaken voor het klassement. Ze behoudt de leiding met 47 punten. Fontana steeg naar de tweede plaats (39 punten) en liep flink in op Ter Mors. Derde staat de Russische Tatiana Borodulina - de nummer twee van de 500 meter - met hetzelfde puntenaantal als de Britse Elise Christie.

Ondanks twee finaleplaatsen staat Van Kerkhof ook wat betreft finalepunten nog met lege handen. De Zoetermeerse staat voorlopig achtste. Rianne de Vries strandde op de 500 meter in de tweede ronde en is de nummer vijftien van het klassement.

Zondag volgen nog de 1000 meter en de 3000 meter superfinale.

Ter Mors meldde zich na de start al gelijk voorin. Halverwege zette Elise Christie van achteruit de aanval in. Ter Mors verhoogde de snelheid op kop, waardoor de Britse terugviel naar de zesde plaats.

In de tussentijd werkte Yara van Kerkhof zich rustig naar voren om de tweede plaats in te nemen achter Ter Mors. Vijfvoudig Europees kampioene Arianna Fontana bracht in de laatste rondes haar versnelling in stelling, maar had de grootste moeite met de 23-jarige Van Kerkhof. Fontana kwam buitenom, raakte daarbij Van Kerkhof en ging onderuit.

Penalty voor Van Kerkhof

Ter Mors gleed onbedreigd over de finish, gevolgd door haar ploeggenote. Van Kerkhof werd voor de valpartij van de regerend Europees kampioene echter bestraft door de jury. Daardoor grijpt ze naast haar eerste Europese medaille. Bovendien mist Van Kerkhof daardoor belangrijke punten in het klassement.

Ter Mors staat er na de schaatsmijl mooi voor. De shorttrackster grijpt de volle 34 punten en zag haar belangrijkste tegenstanders voor de titel Fontana en Christie respectievelijk blijven steken op acht en vijf punten. Het zilver op de 1500 meter ging naar de Hongaarse Bernadett Heidum, voor haar landgenote Zsofia Konya. Het is de eerste keer dat Ter Mors de schaatsmijl weet te winnen bij een EK. In 2012 was ze al wel eens de sterkste op de 1000 meter.

De derde Nederlandse vrouw, Rianne de Vries, bereikte de halve finales. Daarin was de 23-jarige Friezin niet opgewassen tegen Ter Mors en Heidum. Ze eindigde als elfde.